©2019 by Lafügüzaf. Proudly created with Wix.com

Search
  • Emirhan Şimşek

Tek kişilik diyalog

Updated: Jan 24

Konuşmam gerek. Kiminle? Nerede?Nasıl? Bilmiyorum. Konuşmam gerek!


-Ne hissettiğimi ve ne istediğimi bilmediğim bir dönemde yine beraberiz. Bu dönemleri o kadar sık yaşıyorum ki artık onlara “dönem” demek bile saçma geliyor. Hayatım bu “dönemlerden” ibaretmiş gibi hissediyorum. Tek başıma cevaplayamadığım sorular var.

+Sor o halde.

-Mutsuz muyum?

+Hayır, sanmam.

-Öyleyse mutlu olmalıyım.

+Öyle olmalısın.

-Ama değilim?

+Ama değilsin.

-Peki mutlu olmamak için bir sebebim var mı?

+Yok.

-Neden mutsuzum o zaman?

+Sen mutsuz değilsin ki. Yalnızca…Mutlu değilsin.

-İkisi bir nevi aynı şey değil mi?

+Bir nevi!

-Anlamıyorum. Nasıl sadece mutlu ya da mutsuz olamıyorum.

+Hayat yalnızca siyah ya da beyaz değildir de ondan.

-Peki gri? Gri midir hayat?

+Senin için mi?

-Ne demek “senin için mi?” bunun senin içini, benim içini mi var?

+Var tabi.

-Yine anlamadım galiba.

+Neyi?

-Nesnelliğinden emin olduğum bu durumu neden bu kadar göreceli kıldığını.

+Onu göreceli kılan ben değilim ki. Hayatın rengi zaten hep bir göreceliliğe sahipti.

-Açıklar mısın artık?

+ Açıklayayım. Hayat kişinin onu nasıl gördüğüne göre renklere bürünme eğilimindedir.

-Yani sırf ben onu öyle gördüğüm için gri oluyor öyle mi?

+Öyle tabi. Senin gri gördüğün hayatı bir başkası çok daha renkli görebilir.

-Peki benim dünyayı gri görüyor olmam biraz haksızlık değil mi?

+Neden haksızlık olsun ki?

-Yani bu benim melankoliye mecbur olduğum anlamına gelmez mi?

+Onu gri görmen sana hayat tarafından dayatılmıyor ki.

-Ama benim onu gri görmemi sağlayan yine benim melankoli eğilimimse bunun sebebi de hayatın ta kendisi değil mi?

+Hayır hayır. Sen sanıyorsun ki yaşadıkların sana melankolik olma yetisi kazandırdı.

-Tabi ki öyle düşünüyorum. Bizi şu an ki biz yapan daha önce yaşadıklarımız değil mi?

+Elbet tabi ama atladığın nokta şu; bazı insanlar yapıları gereği böyledir. Bir insana pozitif düşünme yetisini aşılamak öyle kolay değildir. Birinin melankolik olması için de kötü şeyler yaşamış olması gerekmez.

-Ben artık dünyayı gri görmek istemiyorum.

+Öyleyse “hayatın iyi yanlarını gör ve olumlu düşün”

-Daha iyi bir öneri veremez miydin sanki?

+Neden beğenmedin mi?

-Beğenmedim tabi… Onlarca insandan aldım bu tavsiyeyi.

+Ve işe yaramadı?

-Yaramadı çünkü bir anda durup olumlu düşünmeye başlamak öyle sandığınız kadar kolay değil.

+Onlar için öyledir belki de.

-Başka yolu yok mu bunun?

+Belki vardır.

-Ne demek “belki vardır” var mı? yok mu?

+Bende yok ama bir başkasında bulabilme ihtimalin daima var bu yüzden “belki”.

-Peki sen?

+Ben ne?

-Sen ne renk görüyorsun hayatı?

+Gri!

-Peki!

+Şaşırmadın?

-Şaşırmalı mıydım?

+Beni çok iyi tanıyor olmalısın.

-Öyle olmalı

+Ama değil?

-Ama değil!

19 views